از آنجا که اصلی ترین عنصر تربیت، در واقع رفتار، اندیشه، مرام و منش مربی است پس چنین به نظر میرسد که فرآیند جذب در صالحین تنها از عهده ی افرادی برآید که متخلق به اخلاق اسلامی و آراسته به صفات پسندیده باشند.

به عنوان مثال، در جریان انقلاب که امام راحل (ره) توانستند به عنوان یک مربی اسوه و کم نظیر دلهای میلیونها مسلمان عاشق و دلداده را به خود جذب و شیفته نماید آیا در این راه سرمایه ای جز اخلاص، معنویت، اخلاق و استقامت داشته است.

امام (ره) چون به زندگی اش صبغه الهی بخشیده بود و چون مرد خدا بود توانست صاحبان دلهای پاک و سلیم را که فطرتا به مردان خدا گرایش ذاتی دارند و نیز دوست داران حق و حقیقت و پاکی را، در سرار عالم به خود جذب نماید.

به راستی جذبه امام (ره) با دلهای عاشق چه کرده بود که وقتی سردار خیبر شهید حاج ابراهیم همت شنید، حضرت امام فرموده است: جزیره مجنون باید حفظ شود! آنقدر آنجا ماند و مقاومت کرد که همانجا شهید شد.

شکند اگر دل من به فدای چشم مستش
سر خم می سلامت شکند اگر سبویی

امام راحل (ره) همچنین در جریان انقلاب اسلامی، الگوی تمام عیار یک طرح تربیتی بزرگ را در ایران خلق کرد و در معرض دید جهانیان قرار داد چنانچه ایشان اول خود را به علم و عمل و ایمان و تقوا مجهز کرد و سپس به بستر سازی لازم برای تحقق این انقلاب بزرگ در سطح کشور پرداخت درست از سال 42 تا بهمن 57.

در ادامه امام (ره)، به انجام رسالت اصلی خویش در این خصوص پرداخت که در واقع همان بصیرت دهی، روشنگری، نصیحت و هدایت امت بود.
پس از آن و در مرحله پایانی این جریان عظیم، امام (ره) اقدام به راه اندازی تشکیلات رسمی در این رابطه پرداخت و دولت و حاکمیت تشکیل داد.